Yapay zekâ şirketleri, ürünlerini tanıtmak için reklam filmi yerine giderek daha sık meydan okuma videosu seçiyor. Son örnek: İngiliz Sidemen grubu ile Google Gemini'nin beş videoluk "okula dönüş" kampanyası.

İlk video 20 Eylül'de yayımlandı. Kurgu şöyle: grup İngiltere'de ıssız bir ormanda 24 saat geçiriyor, malzeme alabilmek için jeton kazandıran görevleri tamamlıyor ve bu sırada hayatta kalma bilgisine ulaşmak, karşılaştığı sorunları anında çözmek için Gemini'ye danışıyor.

İçerik, Sidemen Entertainment tarafından İngiliz üretici yönetimi ve medya şirketi Arcade ile birlikte üretildi. Kalan dört video, grubun MoreSidemen kanalında 24 Ekim'den itibaren yayına girecek. Bunlardan birinde grubun tuhaf yiyecek eşleşmelerini sıralaması, ardından Gemini'nin kendi önerilerini sunması planlanıyor. Kampanya kapsamında bir hayrana imzalı Sidemen ürünleri ve Google Home cihazları verilecek.

Formatın kalıbı

Arcade'in ticari genel müdürü kampanyayı şöyle anlatıyor: "Bu iş birliği tam olarak Arcade'in yapmak için kurulduğu şey: Google Gemini gibi bir markayı Sidemen ile, sonradan eklenmiş gibi değil kendi içinden çıkmış gibi duran formatlarda buluşturmak."

"Sonradan eklenmiş gibi durmamak" ifadesi, bu tür sponsorlukların hem gücünü hem de sorununu tek cümlede topluyor. Reklamın içeriğin içine yedirilmesi izleyici açısından daha az rahatsız edici, ama aynı nedenle ayırt edilmesi de daha zor.

Google'ın stratejisi belli: eylül başında MrBeast ile Gemini ve Google Health'i kapsayan çok yıllık bir anlaşma duyurulmuştu. Sidemen kampanyası aynı yaklaşımın ikinci uygulaması — yapay zekâ asistanını, büyük izleyici kitlesi olan meydan okuma formatlarının içine yerleştirmek.

Türkiye'de bu içerik nasıl etiketlenmeli

Benzer bir kampanya Türkiye'de yapılsaydı, 1 Ağustos 2026'da yürürlüğe giren yönetmelik değişikliği devreye girerdi: videoda "Reklam" ya da "Tanıtım" ibaresinin reklamverenin adıyla birlikte, kaydırmaya gerek kalmadan görünür olması gerekir. Videonun içinde yapay zekâ ile üretilmiş unsurlar varsa bunun da belirtilmesi zorunlu.

Yani formatın "kendi içinden çıkmış gibi durması" bir yaratıcı tercih olabilir; ancak ücretli olduğunun görünür olması tercih değil, kural.